វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុយម៉េៈ
គុ. [សុយ-ម៉េះ]
(ព.សា.) សុញ្ញ, សូន្យ, ឃែត, មោឃ, មោឃៈ, ឥតបានការ, ឥតកើតជាការអ្វីសូម្បីតិចតួច :
(ព.សា.) សុញ្ញ, សូន្យ, ឃែត, មោឃ, មោឃៈ, ឥតបានការ, ឥតកើតជាការអ្វីសូម្បីតិចតួច :
(ព.សា.) សុញ្ញ, សូន្យ, ឃែត, មោឃ, មោឃៈ, ឥតបានការ, ឥតកើតជាការអ្វីសូម្បីតិចតួច :
“ឥតកើតជាអ្វីទេ, វាសុយម៉េៈទៅហើយ!; អាសុយម៉េះ! អាឃែត!”
(ម.ព. សុយម៉េៈ´ជ្រក់ស្ពៃ)។
“”
ឃែតទទេ ឥតបានការអ្វី (ពាក្យសាមញ្ញនៃអ្នកស្រុកក្រៅជនបទ និយាយតាមទម្លាប់ដោយស្និទ្ធស្នាលណាស់)។
“”
(ម.ព. សុយម៉េៈ´ជ្រក់ស្ពៃ)។
“”
(ពាក្យសាមញ្ញស្និទ្ធស្នាលណាស់)។