វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុរភី
គុ. [សុ-រ៉ៈ-ភី]
ដែលមានក្លិនក្រអូប។
ដែលមានក្លិនក្រអូប។
ដែលមានក្លិនក្រអូប។
“”
គ្រឿងក្រអូប។
“”
ក្លិនក្រអូប; គ្រឿងក្រអូប។
“”
ខែក្រអូបផ្កាឈើ (ខែក្នុងនិទាឃរដូវ ឬក្នុងគិម្ហរដូវ)។
“”
ខ្យល់ដែលបក់ដោយទាំងក្លិនក្រអូបមកផង។
“”
ដែលអប់ដោយគ្រឿងក្រអូប។
“”
ខ្មែរហៅឈើមួយប្រភេទ ផ្កាល្អិតៗ ចេញពីមែក វេលារីកមានព័ណ៌លឿង ក្លិនក្រអូបឆ្ងាញ់, ផ្លែមូលជ្រលមស្រួចខាងចុង គ្រាប់ធំ វេលាទុំមានសម្បុរលឿងមានក្លិនក្នុងធុំឆួល (ហៅ សូរភី ក៏មាន)។
“”