វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុលភ
គុ. [សុ-លៈ-ភៈ]
ដែលបានដោយងាយ, ដែលងាយបាន។
ដែលបានដោយងាយ, ដែលងាយបាន។
ដែលបានដោយងាយ, ដែលងាយបាន។
“”
ទ្រព្យដែលបានដោយងាយ។
“”
(ម.ព. សុលភទ្រព្យ)។
“”
របស់ឬអីវ៉ាន់ដែលងាយបាន។
“”
វត្ថុឬអ្វីៗដែលបានដោយងាយ។
“”
សម្បត្តិដែលងាយបាន។
“”
(ព.ផ្ទ. ទុល្លក)។