វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុ.ចិ.បុ.លិ.

កិ. [សុ-ចិ-បុ-លិ]

ស្ដាប់, គិត, សួរ, សរសេរឬកត់ត្រា។ អក្សរសង្ខេបអំពីពាក្យ សុត "ស្ដាប់", ចិន្ត "គិត", បុច្ឆ "សួរ", លិខ "សរសេរ, កត់, ចម្លង", ជាអង្គរបស់អ្នករៀន, បានសេចក្ដីថា "អ្នករៀនលុះតែប្រកបដោយអង្គ ៤គឺ ស្ដាប់, គិត, សួរ, សរសេរ ឬ កត់ត្រា, ចម្លង ទើបអាចនឹងឡើងជាអ្នកចេះគ្រប់គ្រាន់បាន"។ អង្គ ៤នេះហៅថា សិក្សាចតុរាង្គ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ស្ដាប់, គិត, សួរ, សរសេរឬកត់ត្រា។ អក្សរសង្ខេបអំពីពាក្យ សុត "ស្ដាប់", ចិន្ត "គិត", បុច្ឆ "សួរ", លិខ "សរសេរ, កត់, ចម្លង", ជាអង្គរបស់អ្នករៀន, បានសេចក្ដីថា "អ្នករៀនលុះតែប្រកបដោយអង្គ ៤គឺ ស្ដាប់, គិត, សួរ, សរសេរ ឬ កត់ត្រា, ចម្លង ទើបអាចនឹងឡើងជាអ្នកចេះគ្រប់គ្រាន់បាន"។ អង្គ ៤នេះហៅថា សិក្សាចតុរាង្គ។

ឧទាហរណ៍

“”

២

អ្នកដែលរួចផុតស្រឡះចាក សុ. ចិ. បុ. លិ. គឺអ្នករៀនដែលខ្វះការស្ដាប់, គិត, សួរ, សរសេរកត់ត្រា :

ឧទាហរណ៍

“សុ. ចិ. បុ. លិ. វិនិមុត្ត អ្នកដែលរួចផុតចាកអង្គបួន ទោះបីខំប្រឹងរៀនផ្ទួនៗ ពុំអាចញ៉ាំងខ្លួនឱ្យចេះឡើយ។លុះតែប្រកបដោយអង្គបួន ទើបខ្លួននឹងអាចឆ្លងដល់ត្រើយ ហាក់ដូចវិជ្ជាខ្លួនកៀកកើយ ចេះហើយរីករាយសប្បាយក្រៃ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់