វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូរង
ន. [សូ-រ៉ង]
ក (ប្រើចំពោះតែរាជសព្ទ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ក (ប្រើចំពោះតែរាជសព្ទ) :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះសូរង គឺ ក នៃក្សត្រិយ៍។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ក្នុងសាស្ត្រាបុរាណច្រើនប្រទះឃើញសរសេរជា សូរង្គ; បើដូច្នេះមែន គួរសន្និដ្ឋានថាក្លាយមកពី សំ. សូរ + អង្គ > ស្វរាង្គ; ជើង វ "្វ" > ស្រះ ូ, រា > រ ផ្សំបានជា សូរង្គ "អង្គរបស់សំឡេង ឬអវយវៈសម្រាប់ញ៉ាំងសំឡេងឱ្យកើត គឺ ក" ប៉ុន្តែបានស្រាវជ្រាវរកសព្វគ្រប់ទៅ ក៏ពុំឃើញមានពាក្យសំស្ក្រឹតថា "ស្វរាង្គ" ដែលប្រែថា "ក" ទេ, បើប្រើជា សូរង្គ ដោយសន្មតិផ្សំក៏គួរដែរ ព្រោះមានអត្ថន័យគួរដោះស្រាយបាន)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់