វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូរច្រមុះ
ន. [សូ-ច្រ-ម៉ុះ]
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ រនាំងក្រអូមបើកចំហ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ក្នុងសួតចេញមកក្រៅតាមច្រមុះផង តាមមាត់ផង។ ព្យញ្ជនៈសូរច្រមុះឬនាសិកជៈ មាន [m] [n] [ŋ] [ɲ] ...។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលពេលបន្លឺ រនាំងក្រអូមបើកចំហ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ក្នុងសួតចេញមកក្រៅតាមច្រមុះផង តាមមាត់ផង។ ព្យញ្ជនៈសូរច្រមុះឬនាសិកជៈ មាន [m] [n] [ŋ] [ɲ] ...។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
1
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់