វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូរដើមក
ន. [សូ-ដើម-ក]
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅដើម ក។ ព្យញ្ជនៈសូរដើម ក មាន [h] ...។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅដើម ក។ ព្យញ្ជនៈសូរដើម ក មាន [h] ...។
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅដើម ក។ ព្យញ្ជនៈសូរដើម ក មាន [h] ...។
“”
1