វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូរត្រដុស
ន. [សូ-ត្រ-ដុះ]
(ភាសា.) សូរត្រដុសនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញ ដោយបង្កើតសូរត្រដុស ដូចជា [f] [v] [s] [z] ...។ ព្យញ្ជនៈសូរត្រដុសជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត១។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ភាសា.) សូរត្រដុសនឹងផ្ទៃគុហាមាត់ អណ្ដាត ធ្មេញ ដោយបង្កើតសូរត្រដុស ដូចជា [f] [v] [s] [z] ...។ ព្យញ្ជនៈសូរត្រដុសជាព្យញ្ជនៈដែលមានរង្វះខ្យល់កម្រិត១។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
1
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់