វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូរធ្មេញ
ន. [សូ-ធ្មេញ]
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងធ្មេញ។ ព្យញ្ជនៈសូរធ្មេញ មាន [t] [d] [n] ...។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ភាសា.) សូរព្យញ្ជនៈដែលមានទីបន្លឺនៅត្រង់ធ្មេញ គឺចុងអណ្ដាតទល់នឹងធ្មេញ។ ព្យញ្ជនៈសូរធ្មេញ មាន [t] [d] [n] ...។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
1
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់