វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សូរសព្ទ

ន. [សូ-ស័ប]

សូរសំឡេងឬសំឡេងក្លៀវក្លា, សំឡេងខ្លាំង។ សូរសព្ទសំនៀងនៃព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធប្រកបដោយអង្គ៨ហៅថា អដ្ឋង្គុបតសរៈឬអដ្ឋង្គិកសរៈ គឺ ១ស្រឡះស្រឡំស្មើៗ; ២ស្រទន់ពីរោះ; ៣ឱ្យអ្នកស្ដាប់ងាយដឹងងាយយល់; ៤គួរឱ្យអ្នកស្ដាប់ចង់ស្ដាប់មិនធុញទ្រាន់; ៥ក្បោះក្បាយមិនស្អកស្អា; ៦មានសូរនិគ្គហិតមូលក្រឡង់; ៧មានសូរជ្រៅក្នុងទ្រូង; ៨ក្រាងក្រអៅ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

សូរសំឡេងឬសំឡេងក្លៀវក្លា, សំឡេងខ្លាំង។ សូរសព្ទសំនៀងនៃព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធប្រកបដោយអង្គ៨ហៅថា អដ្ឋង្គុបតសរៈឬអដ្ឋង្គិកសរៈ គឺ ១ស្រឡះស្រឡំស្មើៗ; ២ស្រទន់ពីរោះ; ៣ឱ្យអ្នកស្ដាប់ងាយដឹងងាយយល់; ៤គួរឱ្យអ្នកស្ដាប់ចង់ស្ដាប់មិនធុញទ្រាន់; ៥ក្បោះក្បាយមិនស្អកស្អា; ៦មានសូរនិគ្គហិតមូលក្រឡង់; ៧មានសូរជ្រៅក្នុងទ្រូង; ៨ក្រាងក្រអៅ។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់