វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូលុយស្យុង
ន. [សូ-លុយ-ស្យុង]
(គីមី.) ល្បាយនៃអង្គធាតុពីរឬច្រើន; វត្ថុរាវដែលមានអង្គធាតុមួយទៀតរលាយក្នុងនោះ :
(គីមី.) ល្បាយនៃអង្គធាតុពីរឬច្រើន; វត្ថុរាវដែលមានអង្គធាតុមួយទៀតរលាយក្នុងនោះ :
(គីមី.) ល្បាយនៃអង្គធាតុពីរឬច្រើន; វត្ថុរាវដែលមានអង្គធាតុមួយទៀតរលាយក្នុងនោះ :
“សូលុយស្យុងផ្អែម, សូលុយស្យុងអំបិល។”