វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សួគ៌
ន. [សួ]
ទេវលោក, លោកទិព្វ, ឋានទេវតា :
ទេវលោក, លោកទិព្វ, ឋានទេវតា :
ទេវលោក, លោកទិព្វ, ឋានទេវតា :
“ទៅសួគ៌, ឋានសួគ៌, ផ្លូវសួគ៌។”
(ទស្សនៈ.) លោកឬភពនៃសន្តិនិងសុភមង្គលដ៏ឧត្តមដែលគេជឿថា បុគ្គលល្អនឹងបានទៅកើតនៅក្រោយពេលគេស្លាប់ទៅ។
“”
(ម.ព. សគ្គ ផង)។