វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សួស្ដី

ន. [សួស-ស្ដី] ឬ[សួ-ស្ដី]

សេចក្ដីសុខស្រួល; ការប្រព្រឹត្តទៅស្រួល; សេចក្ដីចម្រើនដោយសុខ; សេចក្ដីសុខចម្រើន, គ្រោះល្អ; ដំណើរមានជោគ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៧ ន័យ
១

សេចក្ដីសុខស្រួល; ការប្រព្រឹត្តទៅស្រួល; សេចក្ដីចម្រើនដោយសុខ; សេចក្ដីសុខចម្រើន, គ្រោះល្អ; ដំណើរមានជោគ :

ឧទាហរណ៍

“មានសួស្ដី, ទៅមកដោយសួស្ដី។”

២

សួស្ដីក្នុងវេលាយប់, ពាក្យសម្រាប់ឱ្យពរគ្នាឬគំនាប់គ្នា ក្នុងវេលាយប់ (ប្រើតាមសម័យនិយម), បានសេចក្ដីថា សូមឱ្យមានសួស្ដីក្នុងវេលាយប់!

ឧទាហរណ៍

“”

៣

សួស្ដីក្នុងវេលារសៀល, ពាក្យសម្រាប់ឱ្យពរគ្នាឬគំនាប់គ្នា ក្នុងវេលាតាំងពីថ្ងៃត្រង់ដល់ល្ងាច (ប្រើតាមសម័យនិយម), បានសេចក្ដីថា សូមឱ្យមានសួស្ដីក្នុងវេលារសៀល!

ឧទាហរណ៍

“”

៤

(ម.ព. សាយណ្ហៈ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ដូចគ្នានឹង សុវត្ថិភាព។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

សេចក្ដីចម្រើនដោយសួស្ដី។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

សួស្ដីក្នុងវេលាព្រឹក, ពាក្យសម្រាប់ឱ្យពរគ្នាឬគំនាប់គ្នា ក្នុងវេលាតាំងពីព្រហាមរហូតដល់ថ្ងៃត្រង់ (ប្រើតាមសម័យនិយម), បានសេចក្ដីថា សូមឱ្យមានសួស្ដីក្នុងវេលាព្រឹក!

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់