វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សើច

កិ. [សើច]

ហើបបបូរមាត់លាន់សូរសព្ទតិចឬខ្លាំងចេញរន្ថាន់រអឹកទប់មិនឈ្នះ ព្រោះមានទំនងនាំឱ្យរីករាយរំជួលជ្រួលឃឹកៗឡើងដោយហសិតុប្បាទចិត្ត។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ហើបបបូរមាត់លាន់សូរសព្ទតិចឬខ្លាំងចេញរន្ថាន់រអឹកទប់មិនឈ្នះ ព្រោះមានទំនងនាំឱ្យរីករាយរំជួលជ្រួលឃឹកៗឡើងដោយហសិតុប្បាទចិត្ត។

ឧទាហរណ៍

“”

២

(ព.ទ.បុ.) សើចសប្បាយមិនយូរប៉ុន្មាន នឹងបានប្រទះយំវិញពុំខាន (ព្រោះសោមនស្សនិងទោមនស្សជាគូនឹងគ្នា)។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

សើចខ្លាំងឮសូរក្អាក។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

បញ្ចេញសំឡេងធ្វើជាសើចឡកឡាយឱ្យគេ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ពើធ្វើជាសើចសម្ដែងទឹកមុខស្មើ។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

ឈ្មោះក្រូចមួយប្រភេទ ស្លឹកទ្រវែងឆែកស្ដួចមួយអន្លើ ក្លិនហាងប្រហើរ ប្រើធ្វើជាគ្រឿងផ្សំឱ្យម្ហូបមុខខ្លះមានរសឆ្ងាញ់, ផ្លែមានសំបកជ្រួញ។ ក្លិនប្រហើរឆួល មានរសហាង ទឹកក្នុងផ្លែមានរសជូរ ប្រើជាថ្នាំរម្ងាប់រោគខ្យល់ ឬប្រើជាគ្រឿងស្លបាន :

ឧទាហរណ៍

“ស្លម្ជូរបង់ស្លឹកក្រូចសើច។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់