វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សេល
ន. [សេ-ឡៈ]
ភ្នំ (ភ្នំថ្ម)។ (ព.កា.) ប្រើជា សេលា, សេលោ, សេលំ ក៏បាន។
ភ្នំ (ភ្នំថ្ម)។ (ព.កា.) ប្រើជា សេលា, សេលោ, សេលំ ក៏បាន។
ភ្នំ (ភ្នំថ្ម)។ (ព.កា.) ប្រើជា សេលា, សេលោ, សេលំ ក៏បាន។
“”
ភ្នំថ្ម។
“”
ដែលសុទ្ធតែភ្នំ, ដែលដេរដាសដោយភ្នំ :
“ប្រទេសសេលម័យ។”