វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សេវកៈ
ន. [សេ-វ៉ៈ-កៈ]
អ្នកបម្រើ, អ្នកចាំទទួលការបម្រើ, អ្នកគាល់បម្រើ; បរិវារ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកបម្រើ, អ្នកចាំទទួលការបម្រើ, អ្នកគាល់បម្រើ; បរិវារ :
ឧទាហរណ៍
“ពួកសេវ័ក។”
២
មនុស្សអ្នកបម្រើ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
បុរសអ្នកចាំទទួលការបម្រើ (ក្នុងក្រសួងឬក្រុមរាជការនីមួយ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
ស្ត្រីអ្នកចាំទទួលការបម្រើ, ស្ត្រីអ្នកបម្រើ។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
មន្ត្រីអ្នកគាល់បម្រើព្រះរាជា, មន្ត្រីក្នុងព្រះរាជសំណាក់, ខ្ញុំរាជការជិតព្រះអង្គ (ហៅ រាជសេវ័ក ឬ រាជសេវកាមាត្យ ក៏បាន) :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) រាជសេវ័ក យកចិត្តទុកដាក់បម្រើក្សត្រិយ៍ក្សាន្ត រមែងមានយស ខ្ពង់ខ្ពស់ពុំខាន ព្រោះហេតុទ្រង់បាន សង្កេតចរិយា។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ប្រើស្ត្រីជា សេវិកាឬសេវ័ក)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់