វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សោភា
គុ. [សោ-ភា]
ល្អ; ហ្មត់ហ្មង; ភ្លឺត្រចះ, ត្រចង់; ត្រយង់។
ល្អ; ហ្មត់ហ្មង; ភ្លឺត្រចះ, ត្រចង់; ត្រយង់។
ល្អ; ហ្មត់ហ្មង; ភ្លឺត្រចះ, ត្រចង់; ត្រយង់។
“”
លំអ; ពន្លឺ, ពន្លឺត្រចះ។
“”
(ព.កា. ប្រើជា សោភី ក៏បាន។ បើស្ត្រីជា សោភិនី "ស្ត្រីល្អ, នាងល្អ" ក៏បាន)។