វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សោភ័ន
គុ. [សោ-ភ័ន]
ល្អ; ហ្មត់ហ្មង, ល្អកន្លង :
ល្អ; ហ្មត់ហ្មង, ល្អកន្លង :
ល្អ; ហ្មត់ហ្មង, ល្អកន្លង :
“(ព.កា.) ផ្ទះថ្មច្រើនជាន់ រាប់បានច្រើនពាន់ សោភ័នពិសី នៅក្រុងភ្នំពេញ ដែលរៀបចំថ្មី នៅនាលោកីយ៍ ជាក្រុងមួយដែរ។ ភ្នំពេញយូរទៅ រឹងរឹតត្រឹមត្រូវ ដោយស្នាដៃខ្មែរ សម័យជាន់ក្រោយ ខិតខំបង្វែរ ពង្រីកបំបែរ ឱ្យធំឡើងទៀត។ ...។”
ប្រសើរក្រៃលែង, ល្អកន្លង។
“”