វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សោមលតា
ន. [សោ-ម៉ៈ-លៈ-ដា]
វល្លិសោម (មានមើមស្រដៀងនឹងមើមស្ពៃ, សម្រាប់ស្ងោរយកទឹកប្រើជាថ្នាំត្រជាក់; ហៅ សោមវល្លិ ក៏បាន)។ ច្រើនអានក្លាយជា សោ-ម៉ៈ-លៈ-តា។
វល្លិសោម (មានមើមស្រដៀងនឹងមើមស្ពៃ, សម្រាប់ស្ងោរយកទឹកប្រើជាថ្នាំត្រជាក់; ហៅ សោមវល្លិ ក៏បាន)។ ច្រើនអានក្លាយជា សោ-ម៉ៈ-លៈ-តា។
វល្លិសោម (មានមើមស្រដៀងនឹងមើមស្ពៃ, សម្រាប់ស្ងោរយកទឹកប្រើជាថ្នាំត្រជាក់; ហៅ សោមវល្លិ ក៏បាន)។ ច្រើនអានក្លាយជា សោ-ម៉ៈ-លៈ-តា។
“”