វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សោមាន
គុ. [សោ-ម៉ាន]
ទន់, ទន់ល្វន់, ទន់ភ្លន់; កំលោះ, ក្រមុំ :
ទន់, ទន់ល្វន់, ទន់ភ្លន់; កំលោះ, ក្រមុំ :
ទន់, ទន់ល្វន់, ទន់ភ្លន់; កំលោះ, ក្រមុំ :
“(ព.កា.) សោមានបានរៀន តាមគ្រូប្រិតប្រៀន ឱ្យមានវិជ្ជា បានចេះគ្រប់គ្រាន់ ទាន់កាលវេលា ទុកជាទ្រព្យា ប្រសើរក្រៃលែង។”