សៅដៅ

“ធ្វើសៅដៅ; សម្ដីសៅដៅ (ច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ) ចាស់ទុំតែងថា ជនទ្រើសពាលា ទ្រនង់យង់ឃ្នង ច្រើនធ្វើសៅដៅ ឃោរឃៅកន្លង អស់ញាតិផៅផង គេស្អប់គេខ្ពើម។”