វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សំកោក

កិ. [សំ-កោក]

ប្រឹងពង់បំប៉ោងឱ្យណែនឱ្យតឹងសាច់ ដើម្បីនឹងទទួលរងការវាយឬដាល់តប់មិនឱ្យឈឺខ្លាំងពេក :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

ប្រឹងពង់បំប៉ោងឱ្យណែនឱ្យតឹងសាច់ ដើម្បីនឹងទទួលរងការវាយឬដាល់តប់មិនឱ្យឈឺខ្លាំងពេក :

ឧទាហរណ៍

“សំកោកឱ្យវាយ។”

២

ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ សម្រាប់ប្រើបៀមឬទំពាលេបឱ្យស្ពឹកសាច់ គេវាយឬដាល់តប់មិនឈឺ :

ឧទាហរណ៍

“ប្រទាលសំកោក (ឮតែឈ្មោះមិនដែលបានឃើញ)។”

៣

ឈ្មោះអាគមមួយប្រភេទ សម្រាប់សូត្រសែកឱ្យស្ពឹកសាច់ ដូចប្រទាលសំកោកដែរ :

ឧទាហរណ៍

“របៀនសំកោក, ចេះសំកោក។”

៤

អាគមសំកោកនិងសំកាំង។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ឮចាស់ទុំតំណាលប្រាប់ថា មានតែពីក្នុងបុរាណសម័យ)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់