វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំខ្យានុគ្រោះ
ន. [ស័ង-ខ្យា-នុ-គ្រោះ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងសំខ្យាសព្ទ រៀងត្រង់ខាងចុងសំខ្យា ដែលប្រាប់ចំនួនឱ្យដឹងថាប៉ុណ្ណេះឬប៉ុណ្ណោះ ដូចពាក្យថា កណ្ឌ, ក្បាល, ខ្នង, ខ្សែ, នាក់, បន្ទះ, សន្លឹកជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងសំខ្យាសព្ទ រៀងត្រង់ខាងចុងសំខ្យា ដែលប្រាប់ចំនួនឱ្យដឹងថាប៉ុណ្ណេះឬប៉ុណ្ណោះ ដូចពាក្យថា កណ្ឌ, ក្បាល, ខ្នង, ខ្សែ, នាក់, បន្ទះ, សន្លឹកជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“សាស្ត្រា១កណ្ឌ ឬ សាស្ត្រា២ខ្សែ, សៀវភៅ៣ក្បាល, ផ្ទះ៤ខ្នង, មនុស្ស៦នាក់, ក្ដារ១០បន្ទះ, ស្លឹកឈើ២០សន្លឹក។ល។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់