វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំចត
កិ. [សំ-ចត]
ចតឈប់, ឈប់ត្រង់ទីចត, ឈប់សំណាក់ឬសម្រាកក្នុងទីដែលគួរឈប់, ឈប់សម្រាកមួយរយៈពេលខ្លី :
ចតឈប់, ឈប់ត្រង់ទីចត, ឈប់សំណាក់ឬសម្រាកក្នុងទីដែលគួរឈប់, ឈប់សម្រាកមួយរយៈពេលខ្លី :
ចតឈប់, ឈប់ត្រង់ទីចត, ឈប់សំណាក់ឬសម្រាកក្នុងទីដែលគួរឈប់, ឈប់សម្រាកមួយរយៈពេលខ្លី :
“សំចតមួយយប់, ឈ្មួញរទេះសំចតនៅមាត់ស្ទឹង, នាវា (ទេសចរណ៍) ចូលសំចតនៅកំពង់ផែ។”