សំណព្វ

“ព្រះមហេសីសំណព្វ; សិស្សសំណព្វ, កូនសំណព្វ (ធ្លាប់ប្រើមកជា សំណប់, ប៉ុន្តែកែជា សំណព្វ វិញ ដើម្បីឱ្យស្របនឹងពាក្យដើមដែល ជាកិរិយាសព្ទថា សព្វ។”