វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំណល់
ន., គុ. [សំ-ណល់]
អ្វីៗដែលសល់, ដែលសល់ពីគេ :
អ្វីៗដែលសល់, ដែលសល់ពីគេ :
អ្វីៗដែលសល់, ដែលសល់ពីគេ :
“គេរើសយកល្អៗអស់ នៅតែសំណល់, ម្ហូបសំណល់។”
ចំនួនដែលសល់ក្រោយការចែក :
“សំណល់ផលចែក។”
(បរិ.) សារធាតុទាំងឡាយដែលពុំមានតម្លៃតទៅទៀតសម្រាប់អ្នកប្រើប្រាស់ ហើយត្រូវគេបញ្ចេញចោលទៅក្នុងបរិស្ថាន :
“សំណល់រាវ, សំណល់រឹង, សំណល់បរមាណូ។”
(ព.ប្រ.) អស់ជម្រើស (ដូចជាផ្អកសល់) :
“របស់សំណល់ផ្អក។”