វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំណុះ
គុ. [សំ-ណុះ]
ដែលចុះតាមទឹកស្រក (ចំពោះតែមច្ឆជាតិ) :
ដែលចុះតាមទឹកស្រក (ចំពោះតែមច្ឆជាតិ) :
ដែលចុះតាមទឹកស្រក (ចំពោះតែមច្ឆជាតិ) :
“ត្រីសំណុះ ត្រីដែលចុះតាមទឹកហូរចេញពីទីផ្សេងចូលមកក្នុងទន្លេ, ព្រែក, ស្ទឹង ក្នុងរដូវទឹកស្រកឬខែរំហើយ (អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ត្រីចំណុះ)។”