វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំណែព
ន. [សំ-ណែប]
អំពើដែលសេព, ការសេពគប់, ការប្រព្រឹត្ត, ការកាន់ :
អំពើដែលសេព, ការសេពគប់, ការប្រព្រឹត្ត, ការកាន់ :
អំពើដែលសេព, ការសេពគប់, ការប្រព្រឹត្ត, ការកាន់ :
“ការកាន់សុចរិតយុត្តិធម៌ ជាសំណែពនៃអ្នកប្រាជ្ញមានព្រះពុទ្ធជាដើម។”
(តាមប្រភពនៃពាក្យ សេព គួរប្រើជា សំណេព ប៉ុន្តែបានប្រើជា សំណែព យូរមកហើយ)។