វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំណែស
[សំ-ណែស]
អ្វីៗដែលសេស, ដែលសល់ :
អ្វីៗដែលសេស, ដែលសល់ :
អ្វីៗដែលសេស, ដែលសល់ :
“សំណែសចំណាយ។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំណល់ :
“សំណែសសំណល់ គឺអ្វីៗដែលសេសសល់។”
(តាមប្រភពនៃពាក្យ សេស គួរប្រើជា សំណេស ប៉ុន្តែបានប្រើជា សំណែស យូរមកហើយ)។