វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំណំ
ដែលធំហំ, ដែលហំសមរម្យ; ដែលសម (ល្មម) នឹង, ទំនងនឹង :
ដែលធំហំ, ដែលហំសមរម្យ; ដែលសម (ល្មម) នឹង, ទំនងនឹង :
ដែលធំហំ, ដែលហំសមរម្យ; ដែលសម (ល្មម) នឹង, ទំនងនឹង :
“មាឌសំណំ; ឈ្មោះហ្នឹងសំណំនឹងរូបរាងគាត់, កីឡាករនេះសំណំនឹងឈ្នះការប្រកួត។”
សំណំសមសួន, មាំមួន :
“ធ្វើឫកពាជាមនុស្សចាស់សំណំសំនួន។”