វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំបូងសង្រូង
កិ. [សំ-បូង-សង់-រ៉ូង]
ពោលពាក្យបូរបាច់ប្រតិស្ឋអធិស្ឋាន, ពោលពាក្យរំឭករំលើក ស្រាវជ្រាវរាវរកគុណឬអំពើល្អដែលបានធ្វើរួចមកហើយ, បួងសួងដើម្បីឱ្យបានសម្រេចការសមបំណង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ពោលពាក្យបូរបាច់ប្រតិស្ឋអធិស្ឋាន, ពោលពាក្យរំឭករំលើក ស្រាវជ្រាវរាវរកគុណឬអំពើល្អដែលបានធ្វើរួចមកហើយ, បួងសួងដើម្បីឱ្យបានសម្រេចការសមបំណង :
ឧទាហរណ៍
“សំបូងសង្រូងដល់គុណគ្រប់យ៉ាង, សំបូងសង្រូងទេវតា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់