វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំពោង
គុ.កិ., គុ. [សំ-ពោង]
ធំស៊ោងអំពោង; ដែលរីកស្គុសស្គាយ; ដែលបែកព្រោងពេញពាស :
ធំស៊ោងអំពោង; ដែលរីកស្គុសស្គាយ; ដែលបែកព្រោងពេញពាស :
ធំស៊ោងអំពោង; ដែលរីកស្គុសស្គាយ; ដែលបែកព្រោងពេញពាស :
“ធំសំពោង; ផ្ការីកសំពោង; បែកទឹកសំពោង។”
សំពោងសព្រាត, សំពោងពេញពាស។
“”
សព្ទមេមត់ ហៅព្រាយឬបិសាចស្រីពួកមួយ ដែលគេយល់ថារំសាយសក់ធំសំពោង។
“”
ឈ្មោះបទចម្រៀងឬភ្លេងខ្មែរបុរាណមួយមេ ជាគូគ្នានឹងបទភ្លេង ផាត់ជាយ។
“”