សំយោគ

ការប្រកប; ការផ្សំ; ការរួបរួម; ការទាក់ទងជាមួយ; ការនៅរួមគ្នា; ការពាក់ព័ន្ធ; សមាគមដ៏ស្និទ្ធជិត។

(ព.វ.) អក្សរតម្រួតគ្នា, ដូចជា ក្ក, ក្ខ, គ្គ, គ្ឃ; ច្ច, ច្ឆ, ជ្ជ, ជ្ឈ, ញ្ញ ជាដើម (ហៅ អក្សរសំយោគ)។

សូត្រសង្កត់អក្សរតួដើមដែលមានអក្សរតម្រួតនៅខាងចុងឱ្យធ្ងន់, ដូចជា តស្ស (ត័ស សៈ)។

(ម.ព. សំយោគវិធាន)។

បែបតម្រួតអក្សរ។

(ម.ព. សំយោគវិធាន)។