វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំយោជនក្កិលេស
ន. [ស័ង-យោ-ជៈ-ន័ក-កិ-ឡែស]
កិលេសជាតជាគ្រឿងប្រកបចិត្ត គឺកិលេសរឹងត្អឹងជាគ្រឿងទាក់ឆ្វាក់រួបរឹតដែលអាស្រ័យនៅនឹងចិត្ត។
កិលេសជាតជាគ្រឿងប្រកបចិត្ត គឺកិលេសរឹងត្អឹងជាគ្រឿងទាក់ឆ្វាក់រួបរឹតដែលអាស្រ័យនៅនឹងចិត្ត។
កិលេសជាតជាគ្រឿងប្រកបចិត្ត គឺកិលេសរឹងត្អឹងជាគ្រឿងទាក់ឆ្វាក់រួបរឹតដែលអាស្រ័យនៅនឹងចិត្ត។
“”