វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំលៀង
កិ. [សំ-លៀង]
ចាប់សស្ត្រាសង្កត់មុខដុះលើថ្មរឿយៗឱ្យមានមុខមុត :
ចាប់សស្ត្រាសង្កត់មុខដុះលើថ្មរឿយៗឱ្យមានមុខមុត :
ចាប់សស្ត្រាសង្កត់មុខដុះលើថ្មរឿយៗឱ្យមានមុខមុត :
“សំលៀងកាំបិត។”
ថ្មសម្រាប់សំលៀងសស្ត្រាមានកាំបិតជាដើម។
“”
(ព.ប្រ.) ប្រុងមាត់ចាំនិយាយឬចាំឆ្លើយជាដើម។
“”