វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សំលោហៈ
ន. [ស័ង-លោ-ហៈ]
លោហៈដែលកើតឡើងដោយការលាយលោហៈពីរប្រភេទបញ្ចូលគ្នា ឬដោយការលាយលោហៈជាមួយនឹងសារធាតុមួយផ្សេងទៀត :
លោហៈដែលកើតឡើងដោយការលាយលោហៈពីរប្រភេទបញ្ចូលគ្នា ឬដោយការលាយលោហៈជាមួយនឹងសារធាតុមួយផ្សេងទៀត :
លោហៈដែលកើតឡើងដោយការលាយលោហៈពីរប្រភេទបញ្ចូលគ្នា ឬដោយការលាយលោហៈជាមួយនឹងសារធាតុមួយផ្សេងទៀត :
“ស្ពាន់ជាសំលោហៈនៃទង់ដែងនិងស័ង្កសី។”