វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស៊កសៀត
[ស៊ក-សៀត]
ញុះញង់, និយាយអុជអាល, និយាយញុះឱ្យគេបែកបាក់គ្នា។
ញុះញង់, និយាយអុជអាល, និយាយញុះឱ្យគេបែកបាក់គ្នា។
ញុះញង់, និយាយអុជអាល, និយាយញុះឱ្យគេបែកបាក់គ្នា។
“”
ជ្រៀតជ្រែក ឬសបសម្ដីឱ្យទាស់នៅស្ងៀម។
“”
ពាក្យញុះញង់; ពាក្យសបឱ្យទាល់។
“”