វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស៊ប់
កិ., គុ.កិ. [ស៊ប់]
គ្រប់គ្រាន់, ពេញទី, ពេញលេញ, ឥតខ្វះខាត; ទៀងទាត់ :
គ្រប់គ្រាន់, ពេញទី, ពេញលេញ, ឥតខ្វះខាត; ទៀងទាត់ :
គ្រប់គ្រាន់, ពេញទី, ពេញលេញ, ឥតខ្វះខាត; ទៀងទាត់ :
“ស៊ប់ចិត្ត; ចុះចិត្តស៊ប់, ជឿស៊ប់, ចូលស៊ប់; តាំងស៊ប់។”
ស៊ប់មាំ; ទៀងទាត់ប្រាកដ, ឥតប្រែប្រួល :
“ដាក់ឱ្យស៊ប់សួន។”