វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស៊ុកគ្រលុក
គុ.កិ., គុ. [ស៊ុក-គ្រ-លុក]
ដែលច្របូកច្របល់; ខ្ជីខ្ជា, ឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; កញ្ជះកញ្ជាយ :
ដែលច្របូកច្របល់; ខ្ជីខ្ជា, ឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; កញ្ជះកញ្ជាយ :
ដែលច្របូកច្របល់; ខ្ជីខ្ជា, ឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; កញ្ជះកញ្ជាយ :
“ធ្វើការស៊ុកគ្រលុក; មនុស្សស៊ុកគ្រលុក។ សប្បុរសយល់ដោយមុខ ស៊ុកគ្រលុកពេកពុំជា កំណាញ់ក្រៅតម្រា សោតសឹងអាប់ប្រយោជន៍យស (សាស្ត្រាច្បាប់កេរ្តិ៍កាល)។”