វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស៊ុម

ន. [ស៊ុម]

ខ្លោងដែលរចនាដោយស្លឹកទន្សែឬដោយស្លឹកឈើស្រស់ជាដើម មានសណ្ឋានជាខ្លោងទ្វារ ធ្វើជាលំអក្នុងវេលាធ្វើបុណ្យ ឬទទួលឥស្សរជនជាដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ខ្លោងដែលរចនាដោយស្លឹកទន្សែឬដោយស្លឹកឈើស្រស់ជាដើម មានសណ្ឋានជាខ្លោងទ្វារ ធ្វើជាលំអក្នុងវេលាធ្វើបុណ្យ ឬទទួលឥស្សរជនជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“ធ្វើស៊ុមទទួលព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិត។”

២

ក្បាច់រចនាមានសណ្ឋានជាខ្លោង ដាក់ភ្ជាប់លើទ្វារឬលើបង្អួច :

ឧទាហរណ៍

“ស៊ុមទ្វារ, ស៊ុមបង្ហួច។”

៣

ប្រដាប់មានសណ្ឋានជាអង្រុត តែធំខ្ពស់សម្រាប់ក្រុងមាន់ជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“ស៊ុមមាន់។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់