វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស៊ែ
ន. [ស៊ែ]
ប្រដាប់ធ្វើដោយសំណុំសក់កន្ទុយសេះមានដងសម្រាប់កាន់វាយវាត់កម្ចាត់សុខុមសត្វមានស្លាប មានមូស, រុយជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ធ្វើដោយសំណុំសក់កន្ទុយសេះមានដងសម្រាប់កាន់វាយវាត់កម្ចាត់សុខុមសត្វមានស្លាប មានមូស, រុយជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ដែលមានខ្នងអ៊ែន គូទ ងបន្តិច :
ឧទាហរណ៍
“ខ្នងអ៊ែនស៊ែ, រាងស៊ែ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(រ.ស. ហៅ ព្រះវាលវីជនី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់