វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស័ក្ដិសិទ្ធិ
គុ. [ស័ក-សិត]
ដែលមានអំណាច ឬដែលអាចឱ្យសម្រេចប្រយោជន៍បាន, ដែលវិសេសវិសាល; ដែលពូកែឆុតឆាប់, ដែលខ្លាំងពូកែ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានអំណាច ឬដែលអាចឱ្យសម្រេចប្រយោជន៍បាន, ដែលវិសេសវិសាល; ដែលពូកែឆុតឆាប់, ដែលខ្លាំងពូកែ :
ឧទាហរណ៍
“របស់ស័ក្ដិសិទ្ធិ, មន្តស័ក្កិសិទ្ធិ, ថ្នាំស័ក្កិសិទ្ធិ។”
២
ធ្វើឱ្យឃើញស័ក្កិសិទ្ធិ ធ្វើឱ្យឃើញជាក់ស្ដែង, ឱ្យឃើញប្រាកដ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ការសម្រេចដោយអំណាច។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់