វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្កប់
កិ. [ស្កប់]
ឆ្អែត, គ្រប់គ្រាន់, អស់ចិត្ត, ពេញចំណង់; អស់ងងុយ, អស់ល្បក់ :
ឆ្អែត, គ្រប់គ្រាន់, អស់ចិត្ត, ពេញចំណង់; អស់ងងុយ, អស់ល្បក់ :
ឆ្អែត, គ្រប់គ្រាន់, អស់ចិត្ត, ពេញចំណង់; អស់ងងុយ, អស់ល្បក់ :
“ស្កប់ចិត្ត, ដេកស្កប់។”
ទោះបីបានមានប៉ុន្មានក៏នៅតែមិនស្កប់ចិត្ត (ព្រោះបំណងប្រាថ្នាចេះតែខ្វះកន្លះជានិច្ច)។
“”
ឆ្អែតឆ្អន់, ឆ្អែតពេញចំណង់។
“”