វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្កុន
កិ. [ស្កុន]
ទើសទាក់, ទាស់ការ, ទាស់ដំណើរ, នាំឱ្យរអាក់រអួលឬឱ្យអាក់ខាន, ឱ្យខកខាន, ឱ្យថ្លោះការ, ឱ្យខូចការ :
ទើសទាក់, ទាស់ការ, ទាស់ដំណើរ, នាំឱ្យរអាក់រអួលឬឱ្យអាក់ខាន, ឱ្យខកខាន, ឱ្យថ្លោះការ, ឱ្យខូចការ :
ទើសទាក់, ទាស់ការ, ទាស់ដំណើរ, នាំឱ្យរអាក់រអួលឬឱ្យអាក់ខាន, ឱ្យខកខាន, ឱ្យថ្លោះការ, ឱ្យខូចការ :
“ស្កុនការ, ស្កុនគំនិត, ស្កុនដំណើរ។”
ការទើសទាក់, ឧបសគ្គ :
“ប្រទះលើស្កុន។ កុំដើរពានស្កុន កុំស្កាត់ច្រកផ្លូវ កុំធ្វើស្រែស្រូវ នៅផ្លូវដំរី (សាស្ត្រាច្បាប់រាជនេតិ)។”