វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្កូវ
គុ. [ស្កូវ]
ដែលក្លាយពីខ្មៅទៅជា ស, ស (ចំពោះតែសក់, រោម, ពុកមាត់, ពុកចង្កា) :
ដែលក្លាយពីខ្មៅទៅជា ស, ស (ចំពោះតែសក់, រោម, ពុកមាត់, ពុកចង្កា) :
ដែលក្លាយពីខ្មៅទៅជា ស, ស (ចំពោះតែសក់, រោម, ពុកមាត់, ពុកចង្កា) :
“សក់ស្កូវ។”
សក់ដែលក្លាយពីខ្មៅទៅជា ស, សក់ស :
“ដកស្កូវ។”
ស្កូវសព្រោង។
“”
ស្កូវល្បាយអាចម៍ខ្លា (ម.ព. ល្បាយ ផង)។
“”