វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្គរ
ន. [ស្គ]
គ្រឿងទួងវាយដំឱ្យលាន់ឮសូររំពង ដាសដោយស្បែកតែម្ខាងឬទាំងពីរខាង។
គ្រឿងទួងវាយដំឱ្យលាន់ឮសូររំពង ដាសដោយស្បែកតែម្ខាងឬទាំងពីរខាង។
គ្រឿងទួងវាយដំឱ្យលាន់ឮសូររំពង ដាសដោយស្បែកតែម្ខាងឬទាំងពីរខាង។
“”
ស្គរមានរាងធំម្ខាងតូចម្ខាង ធ្វើដោយដីដុតដាសតែម្ខាង ដោយស្បែកពស់ប្រមោយដំរីឬស្បែកពស់ឯទៀត ក៏បានខ្លះ។
“”
ស្គរសម្រាប់ទួងយកជ័យ, ស្គរទ័ព។
“”
ស្គរមានរាងធំ ធ្វើដោយឈើលុង ដាសស្បែកគោទាំងពីរខាងសម្រាប់វាយប្រាប់យាម, វាយឱ្យសញ្ញាគ្នា ឬប្រើក្នុងវង់ភ្លេងពិណពាទ្យ។
“”
(ម.ព. ស្គរខ្មែរ)។
“”