វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ងួន
ថ្នម, ថ្នាក់ថ្នម, ថ្និតថ្នម; ប្រយ័ត្ន, ថែទាំដោយប្រយ័ត្ន; សំចៃ :
ថ្នម, ថ្នាក់ថ្នម, ថ្និតថ្នម; ប្រយ័ត្ន, ថែទាំដោយប្រយ័ត្ន; សំចៃ :
ថ្នម, ថ្នាក់ថ្នម, ថ្និតថ្នម; ប្រយ័ត្ន, ថែទាំដោយប្រយ័ត្ន; សំចៃ :
“(ព.ទ.បុ.) ស្រឡាញ់ខ្លួនត្រូវស្ងួនចំណី ស្រឡាញ់ស្រីត្រូវថ្នមចិត្ត (សេចក្ដីងាយ មិនបាច់អធិប្បាយ)។”
ដែលគួរថ្នាក់ថ្នម ឬអ្នកដែលគួរឱ្យថ្នមចិត្ត :
“ស្ងួនពិសី, ស្ងួនពុំងា ឬ ស្ងួនភ្ងា, ស្ងួនព្រលឹង, មាសស្ងួន, ស្រីស្ងួន, ... (សម្រាប់ហៅស្ត្រីជាទីស្រឡាញ់ ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ)។”
គ្រប់គ្រងរក្សាដោយថ្នម, ដោយប្រយ័ត្ន។
“”
ថ្នមចិត្ត។
“”
ប្រយ័ត្នចំណី គឺមិនហ៊ានបរិភោគចំណីដែលជាទំនាស់នឹងរោគ។
“”
សំចៃទ្រព្យ។
“”