វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ដាប់
កិ. [ស្ដាប់]
ប្រុងត្រចៀកទទួលចាំឮ :
ប្រុងត្រចៀកទទួលចាំឮ :
ប្រុងត្រចៀកទទួលចាំឮ :
“ស្ដាប់ធម៌, ស្ដាប់ភ្លេង។”
ទទួលឱវាទ ត្រងត្រាប់, យកពាក្យ, យកសម្ដី, ទទួលធ្វើតាម :
“ស្ដាប់ពាក្យប្រដៅ, ស្ដីមិនស្ដាប់។”
ស្ដាប់ហើយជឿតាម, ទទួលប្រតិបត្តិតាម។
“”