វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ដុកស្ដុរ
ន. [ស្ដុក-ស្ដុល]
ឈ្មោះឈើធំមួយប្រភេទ សំបកក្រាស់, ផ្លែតូចៗមូលៗជាចង្កោមៗ អ្នកស្រុកខ្លះប្រើស្ងោរបរិភោគ (ហៅក្លាយថា ស្ដុកស្ដោរ ក៏មាន)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើធំមួយប្រភេទ សំបកក្រាស់, ផ្លែតូចៗមូលៗជាចង្កោមៗ អ្នកស្រុកខ្លះប្រើស្ងោរបរិភោគ (ហៅក្លាយថា ស្ដុកស្ដោរ ក៏មាន)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់