វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ដោះ
កិ. [ស្ដោះ]
បញ្ចេញទឹកមាត់ចោល។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
បញ្ចេញទឹកមាត់ចោល។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ស្ដោះលើឬស្ដោះក្នុង។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
សូត្រសែកមន្តអាគម ហើយប្រឹងបិទទប់បបូរមាត់ បញ្ចេញទឹកមាត់ឱ្យចេញល្អិតដូចជាផ្សែងហើយផ្លុំផង (ស្ដោះផ្លុំជំងឺ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
ស្ដោះដោយបញ្ចេញទឹកមាត់ឱ្យចេញព្រោងទៅលើអ្នកជំងឺ :
ឧទាហរណ៍
“គ្រូស្ដោះព្រួស គ្រូស្ដោះជំងឺ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់